Η μάχη της ανασυγκρότησης στη Μέση Ανατολή έχει ήδη αρχίσει…
Όταν οι πύραυλοι και τα drones τελικά σταματήσουν να πέφτουν στις αεροπορικές επιδρομές των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν, ένας νέος ανταγωνισμός αναμένεται να ξεκινήσει.
Η κούρσα για τα συμβόλαια ανακατασκευής της κατεστραμμένης υποδομής πετρελαίου και φυσικού αερίου και αποκατάστασης των θαλάσσιων εμπορικών οδών – αλλά και της επιρροής – σε όλη τη Μέση Ανατολή.
Εκτεταμένες οι καταστροφές
Η καταστροφή δεν περιορίζεται μόνο στο Ιράν. Τουλάχιστον 40 ενεργειακές εγκαταστάσεις σε εννέα χώρες της περιοχής έχουν υποστεί «σοβαρές ή πολύ σοβαρές» ζημιές, με πεδία πετρελαίου και φυσικού αερίου, διυλιστήρια και αγωγούς να απαιτούν σημαντικό χρόνο για αποκατάσταση, προειδοποίησε τη Δευτέρα ο επικεφαλής της International Energy Agency, Fatih Birol.
Ο ίδιος χαρακτήρισε την κρίση χειρότερη από τους δύο πετρελαϊκούς σοκ της δεκαετίας του 1970, μαζί με τις επιπτώσεις του πολέμου Ρωσίας-Ουκρανίας στο φυσικό αέριο.
Από μηχανικούς που σπεύδουν να ξαναχτίσουν κατεστραμμένους αγωγούς μέχρι εταιρείες logistics ικανές να αποκαταστήσουν βομβαρδισμένα λιμάνια και τερματικούς σταθμούς, μια εκλεκτή ομάδα εταιρειών είναι έτοιμη να μετατρέψει το τέλος της σύγκρουσης στην αρχή μιας προσοδοφόρας οικονομικής άνθησης.
Οι περισσότερες μεγάλες ενεργειακές εγκαταστάσεις του Ιράν, καθώς και σημαντικές υποδομές σε γειτονικές χώρες, έχουν αποτελέσει στόχο των επιθέσεων.
Μηχανικοί και κατασκευαστικές εταιρείες
Οι πολυεθνικοί κολοσσοί της μηχανικής θα είναι από τις πρώτες εταιρείες που θα κληθούν στο Ιράν μόλις σταματήσουν οι εχθροπραξίες, για να αξιολογήσουν τις ζημιές και να σχεδιάσουν σχέδια ανασυγκρότησης.
Εταιρείες με εμπειρία στην επισκευή και κατασκευή πλατφορμών πετρελαίου, διυλιστηρίων, αγωγών και εγκαταστάσεων υγροποίησης φυσικού αερίου θα παίξουν καθοριστικό ρόλο στην ανάκαμψη του Ιράν και στην αποκατάσταση των ροών εσόδων της χώρας.
Οι πολιτικές προτιμήσεις πιθανώς θα παίξουν ρόλο στην επιλογή των τελικών αναδόχων, καθώς τόσο η ιρανική όσο και η αμερικανική κυβέρνηση αναμένεται να έχουν ισχυρές απόψεις για τον τρόπο διανομής των συμβολαίων.
Παρ’ όλα αυτά, μετά από εβδομάδες συνεχών βομβαρδισμών, θα υπάρχει αρκετή δουλειά για όλους.
Μεγάλες αμερικανικές εταιρείες με ισχυρούς βραχίονες μηχανικής και υπηρεσιών πετρελαίου και φυσικού αερίου περιλαμβάνουν τις SLB (πρώην Schlumberger), Halliburton, Baker Hughes και Weatherford, μαζί με την ιδιωτική Bechtel Corp.
Από ιρανικής πλευράς, η κατασκευαστική Khatam-al Anbiya – υπό τον έλεγχο των Islamic Revolutionary Guard Corps (IRGC) – και η Mapna Group, ο μεγαλύτερος εργολάβος της χώρας σε πετρέλαιο, φυσικό αέριο και ενέργεια, είναι οι προφανείς εσωτερικοί υποψήφιοι.
Διεθνείς εταιρείες όπως η ιταλική Saipem, η γαλλική Technip, η ινδική Larsen & Toubro και η Dubai-based Sidara διαθέτουν εκτεταμένες δραστηριότητες στη Μέση Ανατολή και έχουν τις επαφές και την εμπειρία για να ξεκινήσουν γρήγορα έργα.
Η κινεζική CNPC, η NMDC με έδρα τα ΗΑΕ και η βρετανική Petrofac έχουν επίσης περιφερειακή παρουσία και αναμένεται να διεκδικήσουν συμβόλαια.
Μεγάλοι παίκτες πετρελαίου και φυσικού αερίου
Μόλις οι αγωγοί επιδιορθωθούν και η ενεργειακή υποδομή αποκατασταθεί, οι παγκόσμιοι παραγωγοί πετρελαίου και φυσικού αερίου θα επιδιώξουν να επανεκκινήσουν την εξόρυξη σε πεδία και να επαναφέρουν τα διυλιστήρια και τις εγκαταστάσεις LNG σε πλήρη λειτουργία.
Σημαντικές εθνικές ενεργειακές εταιρείες της περιοχής αναμένεται να πρωταγωνιστήσουν, όπως η National Iranian Oil Company (NIOC), η QatarEnergy, η Saudi Aramco και η Abu Dhabi National Oil Company (ADNOC).
Διεθνείς κολοσσοί όπως η Exxon Mobil, η TotalEnergies και η Shell διαθέτουν επίσης εκτεταμένες δραστηριότητες στη Μέση Ανατολή και θα επιδιώξουν να προστατεύσουν τις θέσεις τους.
Η κλίμακα της καταστροφής υποδεικνύει τις ευκαιρίες.
Οι ισραηλινές επιθέσεις χτύπησαν τέσσερις μονάδες του γκαζιού South Pars στο Ιράν, ενώ οι ιρανικές επιθέσεις στην Ras Laffan Industrial City του Κατάρ προκάλεσαν εκτεταμένες ζημιές στις εγκαταστάσεις LNG, που θα απαιτήσουν χρόνια και δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια για πλήρη αποκατάσταση.
Ναυτιλία και υποδομές κοινής ωφέλειας
Οι ζημιές δεν περιορίζονται μόνο στις πηγές.
Λιμάνια, δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας και συστήματα ύδρευσης σε όλη την περιοχή έχουν υποστεί πλήγμα, απαιτώντας κρίσιμη ανασυγκρότηση.
Μεγάλα λιμάνια γύρω από τα ιρανικά ύδατα έχουν υποστεί σημαντικές ζημιές από τους πρόσφατους βομβαρδισμούς, μαζί με δεκάδες πολεμικά και εμπορικά πλοία.
Το Στενό του Hormuz – ένα στενό σημείο μεταξύ Ιράν και Ομάν από το οποίο διέρχεται περίπου το 20% του παγκόσμιου αργού πετρελαίου και LNG – έχει ουσιαστικά κλείσει, και η επαναλειτουργία του θα είναι προϋπόθεση για την επιστροφή στη φυσιολογική ροή της ενέργειας.
Η αποκατάσταση λιμενικών εγκαταστάσεων και η διάνοιξη των θαλάσσιων οδών θα απαιτήσουν ειδικούς στην ανασυγκρότηση λιμανιών και τη ναυτική διάσωση, με την προσπάθεια ανάκαμψης να αναμένεται να διαρκέσει χρόνια.
Στον τομέα της ενέργειας, οι κρατικές Tavanir και Mapna Group λειτουργούν τα περισσότερα δίκτυα παραγωγής και μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας στο Ιράν και θα ηγηθούν της εγχώριας ανάκαμψης.
Η Rosatom της Ρωσίας, που διαχειρίζεται τον πυρηνικό αντιδραστήρα Bushehr κοντά στις πρόσφατες ζώνες επιθέσεων, αντιμετωπίζει πιο σύνθετη πρόκληση, δεδομένου ότι ο ρόλος του Κρεμλίνου σε κάθε ανασυγκρότηση με αμερικανική υποστήριξη αναμένεται να αμφισβητηθεί.
Οι μονάδες αφαλάτωσης που παρέχουν καθαρό νερό στο Ιράν και το Μπαχρέιν έχουν επίσης πληγεί, όπως και τμήματα του ισραηλινού δικτύου ηλεκτρισμού, διευρύνοντας το πεδίο ανασυγκρότησης πέρα από τα σύνορα του Ιράν.
Ακόμη και αν οι εχθροπραξίες σταματούσαν σήμερα, δεκαετίες έργων ανασυγκρότησης θα βρίσκονταν μπροστά – και όταν ξεκινήσουν, ορισμένες εταιρείες θα “καθαρίζουν” με περισσότερους τρόπους από έναν.
www.bankingnews.gr
Η κούρσα για τα συμβόλαια ανακατασκευής της κατεστραμμένης υποδομής πετρελαίου και φυσικού αερίου και αποκατάστασης των θαλάσσιων εμπορικών οδών – αλλά και της επιρροής – σε όλη τη Μέση Ανατολή.
Εκτεταμένες οι καταστροφές
Η καταστροφή δεν περιορίζεται μόνο στο Ιράν. Τουλάχιστον 40 ενεργειακές εγκαταστάσεις σε εννέα χώρες της περιοχής έχουν υποστεί «σοβαρές ή πολύ σοβαρές» ζημιές, με πεδία πετρελαίου και φυσικού αερίου, διυλιστήρια και αγωγούς να απαιτούν σημαντικό χρόνο για αποκατάσταση, προειδοποίησε τη Δευτέρα ο επικεφαλής της International Energy Agency, Fatih Birol.
Ο ίδιος χαρακτήρισε την κρίση χειρότερη από τους δύο πετρελαϊκούς σοκ της δεκαετίας του 1970, μαζί με τις επιπτώσεις του πολέμου Ρωσίας-Ουκρανίας στο φυσικό αέριο.
Από μηχανικούς που σπεύδουν να ξαναχτίσουν κατεστραμμένους αγωγούς μέχρι εταιρείες logistics ικανές να αποκαταστήσουν βομβαρδισμένα λιμάνια και τερματικούς σταθμούς, μια εκλεκτή ομάδα εταιρειών είναι έτοιμη να μετατρέψει το τέλος της σύγκρουσης στην αρχή μιας προσοδοφόρας οικονομικής άνθησης.
Οι περισσότερες μεγάλες ενεργειακές εγκαταστάσεις του Ιράν, καθώς και σημαντικές υποδομές σε γειτονικές χώρες, έχουν αποτελέσει στόχο των επιθέσεων.
Μηχανικοί και κατασκευαστικές εταιρείες
Οι πολυεθνικοί κολοσσοί της μηχανικής θα είναι από τις πρώτες εταιρείες που θα κληθούν στο Ιράν μόλις σταματήσουν οι εχθροπραξίες, για να αξιολογήσουν τις ζημιές και να σχεδιάσουν σχέδια ανασυγκρότησης.
Εταιρείες με εμπειρία στην επισκευή και κατασκευή πλατφορμών πετρελαίου, διυλιστηρίων, αγωγών και εγκαταστάσεων υγροποίησης φυσικού αερίου θα παίξουν καθοριστικό ρόλο στην ανάκαμψη του Ιράν και στην αποκατάσταση των ροών εσόδων της χώρας.
Οι πολιτικές προτιμήσεις πιθανώς θα παίξουν ρόλο στην επιλογή των τελικών αναδόχων, καθώς τόσο η ιρανική όσο και η αμερικανική κυβέρνηση αναμένεται να έχουν ισχυρές απόψεις για τον τρόπο διανομής των συμβολαίων.
Παρ’ όλα αυτά, μετά από εβδομάδες συνεχών βομβαρδισμών, θα υπάρχει αρκετή δουλειά για όλους.
Μεγάλες αμερικανικές εταιρείες με ισχυρούς βραχίονες μηχανικής και υπηρεσιών πετρελαίου και φυσικού αερίου περιλαμβάνουν τις SLB (πρώην Schlumberger), Halliburton, Baker Hughes και Weatherford, μαζί με την ιδιωτική Bechtel Corp.
Από ιρανικής πλευράς, η κατασκευαστική Khatam-al Anbiya – υπό τον έλεγχο των Islamic Revolutionary Guard Corps (IRGC) – και η Mapna Group, ο μεγαλύτερος εργολάβος της χώρας σε πετρέλαιο, φυσικό αέριο και ενέργεια, είναι οι προφανείς εσωτερικοί υποψήφιοι.
Διεθνείς εταιρείες όπως η ιταλική Saipem, η γαλλική Technip, η ινδική Larsen & Toubro και η Dubai-based Sidara διαθέτουν εκτεταμένες δραστηριότητες στη Μέση Ανατολή και έχουν τις επαφές και την εμπειρία για να ξεκινήσουν γρήγορα έργα.
Η κινεζική CNPC, η NMDC με έδρα τα ΗΑΕ και η βρετανική Petrofac έχουν επίσης περιφερειακή παρουσία και αναμένεται να διεκδικήσουν συμβόλαια.
Μεγάλοι παίκτες πετρελαίου και φυσικού αερίου
Μόλις οι αγωγοί επιδιορθωθούν και η ενεργειακή υποδομή αποκατασταθεί, οι παγκόσμιοι παραγωγοί πετρελαίου και φυσικού αερίου θα επιδιώξουν να επανεκκινήσουν την εξόρυξη σε πεδία και να επαναφέρουν τα διυλιστήρια και τις εγκαταστάσεις LNG σε πλήρη λειτουργία.
Σημαντικές εθνικές ενεργειακές εταιρείες της περιοχής αναμένεται να πρωταγωνιστήσουν, όπως η National Iranian Oil Company (NIOC), η QatarEnergy, η Saudi Aramco και η Abu Dhabi National Oil Company (ADNOC).
Διεθνείς κολοσσοί όπως η Exxon Mobil, η TotalEnergies και η Shell διαθέτουν επίσης εκτεταμένες δραστηριότητες στη Μέση Ανατολή και θα επιδιώξουν να προστατεύσουν τις θέσεις τους.
Η κλίμακα της καταστροφής υποδεικνύει τις ευκαιρίες.
Οι ισραηλινές επιθέσεις χτύπησαν τέσσερις μονάδες του γκαζιού South Pars στο Ιράν, ενώ οι ιρανικές επιθέσεις στην Ras Laffan Industrial City του Κατάρ προκάλεσαν εκτεταμένες ζημιές στις εγκαταστάσεις LNG, που θα απαιτήσουν χρόνια και δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια για πλήρη αποκατάσταση.
Ναυτιλία και υποδομές κοινής ωφέλειας
Οι ζημιές δεν περιορίζονται μόνο στις πηγές.
Λιμάνια, δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας και συστήματα ύδρευσης σε όλη την περιοχή έχουν υποστεί πλήγμα, απαιτώντας κρίσιμη ανασυγκρότηση.
Μεγάλα λιμάνια γύρω από τα ιρανικά ύδατα έχουν υποστεί σημαντικές ζημιές από τους πρόσφατους βομβαρδισμούς, μαζί με δεκάδες πολεμικά και εμπορικά πλοία.
Το Στενό του Hormuz – ένα στενό σημείο μεταξύ Ιράν και Ομάν από το οποίο διέρχεται περίπου το 20% του παγκόσμιου αργού πετρελαίου και LNG – έχει ουσιαστικά κλείσει, και η επαναλειτουργία του θα είναι προϋπόθεση για την επιστροφή στη φυσιολογική ροή της ενέργειας.
Η αποκατάσταση λιμενικών εγκαταστάσεων και η διάνοιξη των θαλάσσιων οδών θα απαιτήσουν ειδικούς στην ανασυγκρότηση λιμανιών και τη ναυτική διάσωση, με την προσπάθεια ανάκαμψης να αναμένεται να διαρκέσει χρόνια.
Στον τομέα της ενέργειας, οι κρατικές Tavanir και Mapna Group λειτουργούν τα περισσότερα δίκτυα παραγωγής και μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας στο Ιράν και θα ηγηθούν της εγχώριας ανάκαμψης.
Η Rosatom της Ρωσίας, που διαχειρίζεται τον πυρηνικό αντιδραστήρα Bushehr κοντά στις πρόσφατες ζώνες επιθέσεων, αντιμετωπίζει πιο σύνθετη πρόκληση, δεδομένου ότι ο ρόλος του Κρεμλίνου σε κάθε ανασυγκρότηση με αμερικανική υποστήριξη αναμένεται να αμφισβητηθεί.
Οι μονάδες αφαλάτωσης που παρέχουν καθαρό νερό στο Ιράν και το Μπαχρέιν έχουν επίσης πληγεί, όπως και τμήματα του ισραηλινού δικτύου ηλεκτρισμού, διευρύνοντας το πεδίο ανασυγκρότησης πέρα από τα σύνορα του Ιράν.
Ακόμη και αν οι εχθροπραξίες σταματούσαν σήμερα, δεκαετίες έργων ανασυγκρότησης θα βρίσκονταν μπροστά – και όταν ξεκινήσουν, ορισμένες εταιρείες θα “καθαρίζουν” με περισσότερους τρόπους από έναν.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών